چند پست پیش راجع به شرایط دانشجویی تو آلمان نوشته بودم و اینکه گرفتن گواهینامه اینجا خیلی گرونه و هزینه نگهداری و بیمه ماشین و بنزین هم خیلی زیاده و دانشجوهای خارجی به همین دلایل سراغش نمی رن.
ما دو سه سالی هست که از شرایط کاملا دانشجویی خارج شدیم و بالطبع گواهینامه و ماشین رو هم گرفتیم با کامنت دیانای عزیز فکر کردم شاید بد نباشه روند گرفتن گواهینامه آلمان رو با داشتن گواهینامه ایرانی توضیح بدم شاید به درد کسی از دوستان که قصد اومدن به آلمان رو داره یا اینجا زندگی می کنه بخوره.
 

اون ابتدا که از ایران می آییم اگه گواهینامه ایران رو بین المللی کنیم باهاش می تونیم شش ماه اینجا رانندگی کنیم که برای ماها که دانشجو بودیم هزینه خرید و بیمه ماشین انقدر زیاد بود که کاملا بی خیالش می شدیم،پس او گواهینامه بین المللی به هیچ دردمون نخورد.
اما برای گرفتن گواهینامه آلمانی وقتی شما گواهینامه ایران رو دارین تا سه سال بعد از ورودتون به آلمان فرصت دارین از روند تبدیل گواهینامه استفاد کنین که بهش می گن:
Umschreiben
اگه از سه سال بیشتر بشه باید بکل از اول مثل یک مبتدی شروع کنین و همه مراحل رو طی کنین.
اما برای تبدیل هم خیلی اوضاع تفاوتی نمی کنه و همین کار هم کلی خرج رو دست آدم می گذاره،الان خدمتتون عرض می کنم.
اول از همه باید گواهینامه فارسی رو به آلمانی ترجمه کرد و بااصل فارسیش و یک سری مدارک دیگه به همراه حدود پنجاه یورو باید به مرکز صدور گواهینامه تحویل داد و منتظر جوابشون شد که حدود سه تا چهار هفته طول می کشه وقتی که جواب می آد که بله مدارک شما بررسی شد و شما اجازه تبدیل گواهینامه رو دارین،تازه مراحل اصلیش شروع می شه.این مراحل اسمشون تبدیله وگرنه معنیش اینه که شما باید امتحان تئوری و عملی رو دوباره بدین و چون قوانین اینجا با ایران خیلی فرق داره و شما معمولا هیچ تجربه رانندگی اینجا ندارین مجبور می شین برین آموزشگاه رانندگی،آموزشگاههای رانندگی برای اینکه شما رو بپذیرن یه قرارداد با شما می بندن یه پولی برای ثبت نامتون تو آموزشگاهشون می گیرن که حدود صد تا دویست یورو هست،البته ما انقدر گشتیم تا آموزشگاهی پیدا کردیم که برای تبدیل گواهینامه دیگه ازمون پول ثبت نام تو آموزشگاه رو نگرفت.ساعتهای تمرین خیلی گرون هستن و دو سال پیش که ما می رفتیم تمرین یک ساعت تمرین معمولی تو شهر حدود سی یورو بود و اتوبان که یک ساعت ونیم بود هر جلسه اش حدود هفتاد و پنج یورو می شد، یعنی حسابش رو بکنین دو بار برین تمرین اتوبان صدو پنجاه ویورو می شه.
اینکه آدم راننده هست و سالها تو ایران رانندگی کرده، واله تجربه خود ما و هفت هشت ده تا از دوستامون نشون داد که هر چی شما بیشتر تو ایران رانندگی کرده باشین اینجا کارتون سختتر می شه شاید برای بعضیها اینجور نباشه اما برای ما و دوستامون اینجور بود.یه مثال ساده اش اینه که من می رفتم تمرین تو جاده که حداکثر سرعت مجاز هشتاد کیلومتر بر ساعت بود هفتاد و پنج کیلومتر بر ساعت می رفتم معلمم می گفت چرا اینقدریواش می ری من می گفتم ای بابا هفتاد و پنج تا می رم میگفت نه باید رو هشتاد فیکسش کنی و باورتون نمی شه اگه بگم یکی از دوستامون رو دور دوم امتحان شهری که انداخته بودش، ممتحنه نوشته بود یکی از دلایل رد شدن سرعت کمش بوده!!!!
یکی دیگه از تفاوتهایی که الان تو ذهنمه قضیه فرعی و اصلیه که تو ایران همیشه خیابون بزرگتر وعریضتر اصلیه و کوچیکتر فرعیه اما اینجا هیچ حسابی نیست گاهی سر یک چهارراه یکی از مسیرهای گردش به چپ مسیر اصلیه و بقیه فرعی محسوب می شن و شما باید از خط کشیهای کف خیابون و تابلوها اینو بفهمین.توی اتوبان رفتن هم مسئله دیگه ای هست، اینجا خیلی از اتوبانها محدودیت سرعت ندارن و شما می تونین خودتون حساب کنین که وقتی هشتاد تا رو فیکس هشتاد تا می رن اینجور جاها با چه سرعتهایی رانندگی می کنن و در ضمن شما باید مسیر یابی هم بکنین که بس که اینا تابلو دارن و اسمها برای ما نا آشنا هستن برامون می شه یه مشکله دیگه من خودم یک بار نتونستم مسیر رو درست پیدا کنم تو برگه امتحانم نوشت سرپیچی از دستورات و تموم.
حالا بعد اینکه خوب تمرین رفتین و معلمتون تشخیص داد که می تونین امتحان بدین و جیب مبارک هم حسابی خالی شد، امتحانها شروع می شن امتحان کتبی پنجاه یورو هزینه ثبت نامش هست امتحان شهری سیصد یورو!!! دیگه ببینین اگه آدم یه بار هم شهری رد بشه جرینگی ششصد یورو فقط پول دوبار امتحان شهریش می شه که تقریبا همیشه هم همین طور می شه.برای امتحان کتبی یک سری نمونه سوال هست که باید بخرین و بخونین که خودش حدود هفتاد هشتاد یورو پولش می شه.
حالا اگه مبتدی باشه آدم فرقش چیه؟ یه تعداد کلاس تئوری هم باید بره و تعداد ساعتهای تمرینش حتما باید یه حدی بشه.اتوبان هم همین طور و یه تعداد ساعت هم شب بایدتمرین رانندگی کنه.اما امتحان شهری که تو این حالت می گیرن خیلی آسونتره و ممکنه حتی اتوبان هم نبرن اما وقتی تبدیل گواهینامه هست خیلی بیشتر تو امتحان شهری سخت می گیرن طول امتحان شهری چهل و پنج دقیقه تا یک ساعت هست که اگه تو ترافیک بیفتین ممکن تا یک ساعت و نیم هم طول بکشه چون باید تو خود شهرها و جاده های معمولی امتحان بدین.
دیگه نکته ای یادم نمونده اما اگه سوالی بود خوشحال می شم بپرسین.
اینم جمله قصار امروز:"صبر، خرد و زمان هر ناممکنی را ممکن می سازد."
سیمون داخ، شاعر باروک آلمانی(البته اینجا نوشته متولد لیتوانی و درگذشته در روسیه بوده در قرن هفدهم، نفهمیدم آلمانی هم بوده اصلا یا به آلمانی شعر می گفته؟؟؟

نوشته شده در تاریخ جمعه 21 آبان 1389    | توسط: محمد    | طبقه بندی: زندگی و تحصیل در خارج،     | نظرات()